Volleybalvereniging Vershuys.com Peelpush Meijel

Meisjes A verslaat favoriet in halve finale NOJK en gaat naar de finale!

Zet het maar alvast in de agenda: Paaszaterdag 31 maart 2018 staat ons Meisjes A team wederom in de finale van het NOJK. De locatie is nog niet officieel bekend maar we gaan óf naar Noord-Holland of helemaal naar Fryslan. Volgens de site van de Nevobo zijn dit de mogelijke locaties: Topsportcentrum de Koog in Koog aan de Zaan , Westfrieslandhal in Wognum, Sportcentrum MSFA in Purmerend of Sporthal Opperdam te Volendam. Dat wordt overnachten want de 1e wedstrijd er staan is het allerbelangrijkste, dat bleek zaterdag wel weer.

Terug naar die fantastische zaterdag. Vooraf werden de kansen niet al te hoog ingeschat, enerzijds omdat er van al die ploegen met die klinkende namen als Sliedrecht Sport, VCN, Inter Rijswijk, SOMAS / Activia, Volley Tilburg en uiteraard (!) Peelpush er maar 2 door zouden gaan naar de finale, anderzijds omdat de Meijelse selectie verre van compleet en verre van fit was. Liselotte was nog op vakantie, Emma had een intake voor haar studie in Maastricht (maar zou z.s.m. nakomen mocht het nog zin hebben), Guusje nog altijd geblesseerd en Ayla ziek. Eke en Beaudine waren ook nog eens midden in de nacht thuisgekomen van vakantie na een dag opgepropt in de auto gezeten te hebben. En dan moet je om 8.30 uur in Den Dungen zijn voor een héle lange volleybaldag.

En toch: de sfeer zat er gelijk goed in, Guusje zou als libero gaan spelen, diagonaal Ayla propte nog 2 paracetamols naar binnen, Sanne (1) Janssen en Sanne (2) Meulendijks als passer loper in het veld, Claire en Beaudine op de middenpositie en Eke verzorgt zoals altijd de spelverdeling. Wie goed telt, telt 7 speelsters (incl. diagonaal). Niks maar dan ook helemaal niks te wisselen dus, maar dat is dan ook gewoon lekker duidelijk, iedereen moet doen waar hij goed in is en dat blijven doen !

De 1e tegenstander van vandaag was SV Irene uit Bilthoven, waarvan het 1e damesteam in de top meedraait van de 2e Divisie. Een onbekende naam, maar ook daar zou later op de dag verandering in komen ! Het inslaan verliep lekker en onze meiden lieten direct zien dat ze Peelpush-bloed in de aderen hebben stromen, er was beleving en men pushte elkaar om lekker hard en foutloos in te slaan. De meiden van de tegenstander waren er een beetje beduusd van. Peelpush begon de set goed en pakte gelijk een voorsprong. Irene maakte heel veel fouten, wist bij te blijven maar ook niet meer. De marge bleef intact en onze meiden bleven lekker volleyballen. De eerste set van de dag was binnen met 25-20 of zoiets en het ging lekker. In de 2e set werden er aanvallend wat meer fouten gemaakt maar na 2 ballen in het net, ging de 3e er gelukkig weer snoeihard overheen. Eigenlijk was er helemaal niets aan de hand tot 23-20. Toen maakten we zelf onnodige servicefouten en kreeg een speelster van Irene die in 1e set enkel de muur raakte opeens de smaak te pakken en wist zij Irene onverwacht langszij te brengen. Een eerste setpunt werd gelijk benut. Wat een domper, wat gewoon 2 punten hadden moeten zijn werd er maar ééntje. Gelukkig eindigden alle 3 de wedstrijden in een 1-1 gelijke stand dus de stand in de poule ook.

De 2e wedstrijd was tegen VCN uit Capelle a/d IJssel met damesteams in de Topdivisie en de 2e Divisie. Wat een braniemakers, in ieder geval de coaches althans ! Op elke bal werd er gereageerd richting scheidsrechters en onze meiden. Ballen in/uit geven, scheidsrechters beïnvloeden, continu touché reclameren. Het was een heksenketel, waarbij ondergetekende als teller en Johan als coach verbaal met hun het gevecht aangingen (Hei jôh, schei eens uit met dat gezeik man !, was getekend JL, 46 jaar bij Peelpush). De scheidsrechters waren stoïcijns en deden niks.

Onze meiden bezweken echter onder de druk en verloren de 1e set met 25-16. In het begin van de 2e set leek het erop alsof het snel afgelopen zou zijn maar toen kwam plotseling het keerpunt van de wedstrijd (en eigenlijk zelfs van de dag). Onze meiden rechtten de rug en gingen volleyballen alsof hun leven er van af hing. De braniemakers van VCN waren flabbergasted en zakten vervolgens volledig door het ijs. Met 25-15 (haha !) ging deze set naar onze meiden. Het was inmiddels al 13.00 uur en plotseling hadden we weer alles in eigen hand en werd snel contact gezocht met Emma. De wedstrijd van 14.00 uur tegen Ledub zou ze wellicht niet meer halen maar de wedstrijd tegen Volley Tilburg (en wellicht de finale) wel.

De wedstrijd tegen Ledub werd op de tribune gebroederlijk gevolgd door de supporters van beide teams die elkaar van de competitie maar ook van het RTC kenden. Ledub was ook zwaar gehavend naar Den Dungen afgereisd omdat hun B-meiden zelf moesten spelen. Samen klapten we voor elk mooi punt, moedigden onze eigen teams aan en zagen gelukkig voor Peelpush een eenzijdige wedstrijd. Het spel van Ledub was heel voorspelbaar en de enige echte dreiging kwam van Julia die echter het tij ook niet kon keren. De pot werd met 2-0 gewonnen, zelfs zonder Emma die reeds gearriveerd was. 1 Setje in de laatste poulewedstrijd tegen Volley Tilburg zou volgens Johan genoeg zijn om 2e te worden in de poule, bij winst met 2-0 zouden we zelfs poulewinnaar worden en Sliedrecht Sport ontlopen. In die poule was Somas Activia, één van de favorieten reeds uitgeschakeld.

Het was net alsof onze meiden vleugels hierdoor kregen want ook de wedstrijd tegen Volley Tilburg werd vakkundig en vrij eenvoudig gewonnen. Op naar de finale dus met als tegenstander Inter Rijswijk. Die hadden we begin van de dag hun wedstrijd tegen Sliedrecht Sport zien spelen en toen waren we behoorlijk onder de indruk.

Voor iedereen die ónze blauw/gelen (Inter was ook blauw/geel) een warm hart toedraagt was dit een wedstrijd om van te genieten. Haagse bluf tegen pure Peel-power !!! De trommel was al uit de tas gehaald en op de tribune zaten we met z’n drieën tussen de Inter Rijswijk supporters, Jan en de moeder van Beaudine zaten achter het telbord en konden de spannende wedstrijd van heel nabij volgen. Guusje stond de hele dag al super te spelen als libero en met flink wat coldpacks tussen de wedstrijden door was het te doen. Hierdoor kon Emma laten zien dat ze bij het beachen ook moet aanvallen.

Peelpush ging van start als een raket en voor elk punt werd er geknokt alsof het leven er vanaf hing, uiteraard ondersteund door de aanhang. Een supporter van Inter Rijswijk vroeg eerst of we plan waren het trommelen de hele wedstrijd vol te houden en toen dit met ‘ja’ beantwoord werd vroeg hij vervolgens of we dan ergens anders wilden gaan zitten. Stomme vraag uiteraard, want wij zaten er het eerst en dat hebben we dus ook letterlijk gezegd, gevolgd door nog een ‘jam’-sessie op het trommeltje. Onze meiden lieten zich in het veld niet onbetuigd en bouwden een voorsprong op en stonden op een gegeven moment met 20-15 voor terwijl de tegenstander meer tegen zichzelf stond te spelen dan tegen Peelpush. Onderling stonden speelsters elkaar af te bekken, want dat had toch niemand verwacht. Een paar ketsers aan onze kant maakten het nog héél even spannend maar toen eenmaal de side-out gepakt was, werd de set binnengesleept. Reden voor Inter-Rijswijk om uit een ander vaatje te tappen, de hulpcoach werd als aanjager aan de zijlijn geposteerd en schreeuwde de longen uit zijn lijf. Heel even hadden we het gevoel dat dit het keerpunt in de wedstrijd was en dat Inter Rijswijk ons moegestreden 8-tal zou gaan inpakken. Inter liep uit en dacht inderdaad al gewonnen te hebben. Op de tribune werd ons gevraagd of we het trommeltje in de 3e set aan hun wilden geven, zodat ze hun team konden aanmoedigen. Ze hadden echter niet op de veerkracht van onze meiden gerekend. Er kwamen weer onvermoede krachten naar boven. De pass kwam super, de spelverdeling was van buitencategorie en onze klasbakken van aanvallers bleven scoren, al dan niet via het blok, but who cares ? Mede door een verrassende serviceserie van Beaudine kwam Inter niet aan scoren toe en ging Peelpush erop en erover. Plots hadden wij enkele matchpoints. Het 2e matchpoint werd al benut met een immense feestvreugde tot gevolg. Toen ook nog de Olé-Olé megafoon over de tribune schalde zochten de supporters van Inter een goed heenkomen. Het erehaagje van de supporters om de speelsters én coach een high-five te geven was de kers op de taart.

De andere wedstrijd zat in de 3e set (tot 15). Hier Had SV Irene (onze 1e tegenstander van de dag) ook tegen de verwachting in de eerste set gepakt, had Sliedrecht in de 2e set orde op zaken gesteld en was de 3e set net begonnen. Irene startte prima en liep uit tot 8-1 en zelfs 9-1. Na de side-out roteerde de beste aanvalster van Irene echter naar het achterveld en kwam Sliedrecht door servicedruk terug naar 12-12. Onze meiden zaten aan de kant van Irene te supporteren, ook hier moest en zou Calimero winnen. Laat dat nou ook nog eens gebeuren….de 2e verrassing van vandaag !

Beaudine, Guusje, de Sanne’s, Ayla, Claire, Emma en Eke: we zijn echt SUPERTROTS op jullie allemaal, wat een teamprestatie ! Op naar de grote finale en dan wéér zo onbevangen spelen ! We gaan in ieder geval zorgen voor speciale shirts, dat is altijd een mooi aandenken.

Frank Severens

« terug naar overzicht
Boeken Kopen

Boeken Kopen

Cluster sponsor

YD Security

Briljant sponsor

Rabobank

Co sponsor

Verhuurbedrijf Lumar

Co sponsor

Jumbo Meijel

Website sponsor

Sponsorkliks

Media sponsor

Webshop